De Grand Train Tour door winters Zwitserland

Ik sta iets na zes uur in de ochtend met mijn koffertje op station Utrecht Centraal. We gaan niet alleen op pad met de trein in Zwitserland maar reizen ook vanuit Nederland met de trein. In Nederland stap je in op Amsterdam Centraal, Utrecht Centraal of Arnhem. Vanaf hier maak je diverse tussenstops. In Basel aangekomen hebben we wat tijd over. Een leuke tip voor als je toe bent aan een pauze is Tibits. Dit vegetarische en vegan restaurant is een stationsformule en zit rondom grote stations in Zwitserland, in Basel recht tegenover het station. Je schept op wat je lekker vindt en voor het gewicht van de gerechten op je bord betaal je. Van gegrilde aubergine tot kleine beignets met jalapeño en zure room. Ik vond echt alles zo smaakvol.

Na de lange reis check ik in bij Radisson Blu Hotel Reussen. Het hotel vormt een moderne uitvalsbasis midden in het dorp en staat bekend om zijn ruime kamers, uitgebreide spa en sterke focus op duurzaamheid. Radisson Blu Reussen draagt Swisstainable Level III, wat betekent dat het hotel actief inzet op energie-efficiëntie, afvalreductie en bewuste inkoop. ’s Avonds blijven we in het hotel voor diner in het restaurant. We kiezen voor een klassieke Zwitserse kaasfondue. Smeltende kaas, knapperig brood en kruidenthee vormen een warm welkom in de bergen en markeren het begin van onze winterse Grand Train Tour. Leonie van Zwitserland Toerisme Zwitserland en heeft al menig kaasfondue meegemaakt. Zij vertelt mij een leuk weetje: “Op de bodem van de fonduepan ontstaat een krokant kaaskorstje dat in het Duits grossmutter heet, oma dus. In veel regio’s geldt dit als het lekkerste stukje van de fondue.”

Na het ontbijt verzamelen we in de lobby om met de kabelbaan omhoog te gaan naar Gütsch. Hier start mijn eerste overwinning van de reis aangezien ik flink hoogtevrees heb. Eenmaal bovenaan de berg wordt al snel duidelijk dat Gütsch ook een geliefd skigebied is. Maar wij komen vandaag genieten van een andere sneeuwactiviteit. De panoramaroute is een wandelroute van ongeveer drie kwartier. We starten vol moet aan de wandeling maar na een paar 100 meter wordt duidelijk dat de sneeuw te diep is. Dan zit er maar een ding op: genieten van een warme chocolademelk en het geweldige uitzicht op de witte bergtoppen in ons op nemen. Deze winteractiviteit ligt mij wel!

Voor we onze reis voortzetten, schuiven we aan bij Alp Hittä Nätschen. Hier geniet je van de Alpenkeuken op 1800 meter boven zeeniveau. Van Zwitserse klassiekers tot seizoensproducten, alles wordt vers gemaakt. In Zwitserland starten ze vaak met een salade vooraf. Maar vandaag start ik met de soep van de week; een verse wortelsoep met gember. Echt heerlijk verwarmend! Als lunchgerecht kies ik voor de romige burrata met gemixte tomaten, rode ui en vers pizzabrood. En als kers op de taart moeten we de Cremeschnitte Alp-Hittä proeven. Wist je dat dit gebakje vaak wordt vergeleken met de Nederlandse tompouce?

Vandaag vervolgen we onze weg en stappen we vanuit Andermatt op de trein richting Brig. Dit stuk volgt een deel van de Glacier Express. Veel mensen denken dat je slechts die luxe panoramatrein kunt boeken. Maar hier rijdt ook een gewone trein. Je krijgt hetzelfde uitzicht en ook grote ramen waardoor je niks mist. De trein rijdt langs bergtoppen, ijskoude rivieren en bruggen. Waar treinreizen in Nederland vooral een manier van verplaatsen is, voelt het in Zwitserland als een ervaring op zichzelf. Ik weet niet of ik links of rechts moet kijken. Om elke hoek verschijnt een nieuw indrukwekkend winterlandschap door de grote ramen. We reizen verder met een panorama-treinervaring op de GoldenPass Express. Hier gebeurt iets bijzonders: in Zweisimmen wisselt de trein van normaal spoor naar smalspoor. Vroeger betekende dat overstappen. Nu blijf je zitten, de trein past zich aan.

Het tweede hotel waar we slapen is het Les Hauts de Gstaad Golfhotel. Dit hotel draagt Swisstainable Level I. De kamers vloeren warm dankzij de houten meubels, vloeren en wanden en roodgeruite bank en stoel. Dit hotel doet mij denken aan een hotel waar ik ooit vroeger met mijn ouders en zus heb geslapen. Het voelt voor mij als een echte authentieke Zwitserland-ervaring. Als we aankomen is het donker dus pas in de ochtend zie ik de bijzondere omgeving. Houten chalets en besneeuwde bergtoppen. Dit uitzicht gaat nooit vervelen!

Voor het diner staat wederom een kaasfondue op ons te wachten maar dit keer op een extra bijzondere locatie. Bij het hotel staat een houten chalet waarin je de echte wintersfeer voelt. De koeienbellen aan de gevel maken de ervaring compleet. En de kaasfondue? Die was wederom heerlijk! Na een goede nacht staat de volgende ochtend een uitgebreid ontbijt op ons te wachten met verse sappen, hartvormige eitjes (te schattig, toch?) en chiapudding.

Vanaf Saanenmöser reizen we naar Gstaad en vervolgens naar Col-du-Pillon. Hier stappen we in de gondel naar Glacier 3000. Terwijl de bomen in het dal steeds kleiner worden, komen de rotsen steeds dichterbij. Ik zie skiërs van extreem steile hellingen naar beneden glijden. Maar op Glacier 3000 valt nog meer te beleven naast skiën. Glacier 3000 staat bekend om eeuwig ijs en uitzichten op de Eiger, Mönch en Jungfrau. Maar er valt ook een spannende activiteit te beleven. Ik heb extreme hoogtevrees maar besluit toch te wandelen over de Peak Walk by Tissot, een hangbrug tussen twee toppen. Terwijl ik over de brug loop, voel ik de ijzige wind en sneeuw om mij heen blazen. Hier voel ik mij echt even klein tussen al deze Zwitserse grootheid. Wist je dat dit de enige hangbrug ter wereld is die twee bergtoppen met elkaar verbindt?

Voor we naar Interlaken reizen, hebben we nog wat tijd om Gstaad te ontdekken. Gstaad staat bekend als luxe skioord en dit zie je ook terug aan de luxe merken in de winkels op de Gstaader Promenade. Echter, kan je het zo luxe maken als je zelf wilt. Een wandeling door het centrum alleen al is een leuke activiteit. Wij drinken een warme chocolademelk op een pop-up dakterras midden op de Promenade. We voelen ons weer even kind door de overdadige versiering met marshmallows en sprinkles. En dan zie ik een van de liefste dingen ooit! Een Golden Retriever die zoet zit te wachten op het bankje van een paardenkoets. Dit lijkt een tafereeltje uit een kerstfilm!

We stappen in de GoldenPass Express en rijden door naar Interlaken. De trein glijdt langs hellingen en de Thunersee. Water ligt stil als een spiegel. Het landschap vraagt hier geen uitleg, alleen aandacht. Zet je telefoon op stil en laat je ogen het werk doen. Na enkele uren verschijnt Interlaken als een knooppunt van avontuur, denk aan paragliden, raften, bergsporten. We gaan weinig tijd in de stad zelf doorbrengen maar wel in de prachtige omgeving.

Eenmaal in Interlaken aangekomen checken we in bij Hotel Du Nord. Dit hotel ligt op tien minuten wandelen vanaf station Interlaken Ost. Hierdoor vormt het de perfecte uitvalbasis.

We sluiten de dag bijzonder af met een diner bij Restaurant Salzano, net buiten het centrum van Interlaken. In de keuken worden alpine gerechten gemaakt met een nieuwe draai. Denk aan lokaal, seizoensgericht en creatief. Elk bord vertelt een verhaal over de omliggende bergen, bossen en meren rondom Interlaken. Kruiden komt uit de kruidentuin van het hotel en andere ingrediënten uit de omgeving. Tijdens het proefdiner genoten we onder andere van een stoof van kalfsvlees uit Grindelwald. En als dessert een ijstaartje met kastanje. Elk gerecht is even fotogeniek en smaakvol.

Aan het einde van het diner komt eigenaresse Sonja nog even langs onze tafel. Ze vertelt dat ze al vanaf jongs af aan het idee had voor het restaurant en het hotel. De balans tussen lichaam en ziel en de verbinding met de natuur was de kern van al haar creatieve ideeën. We krijgen nog een glas Birnel Willi aangeboden. Deze lokale en natuurlijke likeur wordt met rijpe peren door een kennis van haar gemaakt.

In de ochtend reizen we naar Stechelberg. Hier stappen we in de steilste kabelbaan ter wereld naar Mürren. Het is alsof je in een lift stapt maar dan met grote ramen en uitzicht op het dal. Vanaf Mürren gaat het verder via Birg naar de top van de Schilthorn. De berg heeft een filmgeschiedenis door James Bond. Restaurant Piz Gloria was in de film On Her Majesty's Secret Service uit 1969 de belangrijkste filmlocatie. Nu is het een 360° restaurant met panorama uitzicht op de Eiger, Mönch en Jungfrau. We schuiven aan voor een uitgebreide brunch terwijl het uitzicht voorbij draait. Elk rondje kost 45 minuten dus we mogen maar liefst twee keer genieten van verre uitzichten. En de keuze is groot bij het buffet. Van vers fruit tot het Zwitserse gerecht rösti.

Een grappig detail: Als je doorspoelt op het toilet krijg je een fragment uit de James Bond film te horen!

Na de lunch gaan we terug naar beneden naar Birg voor de Thrill Walk. Het pad voert langs loodrechte rotswanden met stukken glasvloer. Het klinkt spannend en dat is het ook zeker voor iemand met hoogtevrees. Het voordeel: je kiest zelf hoe snel je gaat. Ik zet kleine stappen en blijf strak naar voren kijken. Ik wandel tot het stuk waar de paden overgaan in glasplaten. Dit is wel even genoeg spanning voor mij. Deze activiteit past perfect bij niet-skiërs. Je krijgt adrenaline, maar niet via pistes. Je krijgt uitzicht, maar zonder harde inspanning. Eenmaal terug op het platform ben ik blij dat ik weer stabiel sta. Na een drankje in de zon is het tijd om nog een halte verder naar beneden te gaan.

We reizen terug naar het autovrije Mürren, een bergdorp op 1650 meter hoogte. Hier dwalen we langs houten chalets en genieten we van de uitzichten. Wist je dat je hier ook een slee-afdaling kan doen? Ik vind dit echt een van de mooiste plekjes van de reis. In Mürren heb je 360 graden uitzichten op de ijzige bergtoppen. Samen met Inge (@met_de_trein_door_europa) struin ik wat winkeltjes af. Hier vind ik ansichtkaarten met oude promotieprintjes van plekken in de omgeving. Die gaan mee naar huis!

We sluiten de dag af bij Restaurant Taverne in Interlaken. De keuken combineert traditionele Zwitserse gerechten met eigentijdse smaken. Denk aan lokaal ingekocht en met aandacht bereid. Het menu staat vol heerlijke gerechten. Ik kies vooraf voor de wintersalade met noten, gepikkelde paddenstoelen, granaatappel en een dressing met mango, mandarijn en rozemarijn. Als hoofdgerecht kies ik voor de Zwitserse Alpenzalm met volkorenrijst, spinazie, venkel en limoen. Beide gerechten zijn ontzettend smaakvol! Dankzij de lange houten tafels, stenen muren en wanden met wijnflessen heb je het gevoel alsof je in de wijnkelder dineert.

Vandaag reizen we door met de Luzern–Interlaken Express. Dit is een relatief onbekende panoramaroute. De trein volgt de Brienzersee, klimt over de Brünigpas en rijdt langs de Vierwaldstättersee naar Luzern. Het landschap wisselt continu van sfeer. Water, bos, rots en dorp. Vooral de uitzichten over de meren vind ik oogverblindend mooi. Als we aankomen in Luzern stappen we op de bus richting Kriens. Vanaf de halte lopen we omhoog naar het dalstation want we gaan het ook vandaag hoger opzoeken.

Bij het dalstation gaan we omhoog naar Mount Pilatus, de ‘huisberg’ van Luzern. Je zit dertig minuten in de gondels voor vier personen en pakt daarna nog een grote gondel naar de top. Leonie van Zwitserland Toerisme wijst ons op een mooi kapelletje dat we op de berg kunnen zien liggen. Onze camera’s en telefoons worden tevoorschijn gehaald en we vragen ons af of er een wandelpad is waarmee de kapel bereikt kan worden. In de sneeuw is het onzichtbaar.

Boven aangekomen starten we met een lunch bij Pilatus Restaurant. Hier schuiven al sinds 1890 gasten aan en ik snap wel waarom. De klassieke inrichting en grote ramen die het landschap naar binnen trekken maken het een fijne plek. We schuiven aan een lange tafel aan en ik voel de zonnestralen op mijn snoet. Vandaag ga ik voor een traditioneel gerecht, namelijk kalfsvlees met groenten, champignonroomsaus en spätzli. Dit is een traditioneel, zacht, ei-rijk deeggerecht gemaakt van bloem, eieren, zout en water.

Na de lunch gaan we verder op ontdekking op Mount Pilatus. Al eeuwenlang fluisteren verhalen over draken rond Mount Pilatus, net buiten Luzern. Volgens oude legendes leefden er bergdraken in de rotsspleten en grotten van de Pilatus. Ze zouden geen vuur spuwen, maar juist beschermers van de berg zijn geweest. Boven op Mount Pilatus kijk je uit over de Vierwaldstättersee en de omringende bergen. Je ziet hoe de Alpen hier beginnen. Aan de ene kant ligt het zachtere landschap, en aan de andere kant tekenen hoge bergen zich af. Terwijl we op Viewpoint Oberhaupt staan vliegen de Alpenkauwen rondom onze hoofden. Zij hebben in ieder geval geen last van de hoogte.

Tot en met 26 april is het mogelijk om de installatie ‘Breath with Pilatus’ van designer Annabelle Schneider te bezoeken. Op het doek van de installatie worden videobeelden van de omliggende natuur geprojecteerd. De wolk van stof ademt met je mee waardoor je echt vertraagt in het moment. Ik vond dit echt een bijzondere en meditatieve ervaring.

We sluiten deze reis af met een bijzondere overnachting bij Art Deco Hotel Montana in Luzern. Het hotel draagt Swisstainable Level III en is hierdoor niet alleen een erg mooie maar ook bewuste accommodatie. Het uitzicht is in het echt nog veel mooier dan op foto’s maar ik heb geprobeerd het voor jullie vast te leggen. En wat een luxe! Ik start op met een uitgebreide baddersessie en drink daarna een kopje koffie op mijn balkon. Ik zie de zonnestralen tussen de bergtoppen piepen. Het is tijd om naar beneden te gaan want we mogen ontbijten in het restaurant en dit is een groot feest. Zoete broodjes, vers fruit, sapjes en havercappuccino’s. Zo zou ik elke dag wel willen starten.

Voor ik ontwaak in Hotel Montana, staat er nog een leuk avondprogramma op de planning. Na een wandeling vanaf het hotel komen we aan bij restaurant Mill’Feuille. Dit restaurant ligt direct aan de rivier in de oude binnenstad van Luzern. Drink lokaal gebrouwen Schluckspecht-bier en nip aan koffie van Coffea, Zwitserlands oudste brander. En dankzij de natuurlijke en duurzame methoden van de viskwekerij in Bremgarten proef je hier heerlijke en ethisch verantwoorde forel. Met deze duurzame insteek in gedachten koos ik voor ‘Knusperli’. Deze forelfilets worden in panko gebakken en geserveerd met een salade. Echt wederom een superlekker gerecht! Ik bof maar met al die smaakvolle etentjes.

Na het diner lopen we door Luzern, richting de plekken waar lichtinstallaties steegjes en pleinen vullen. Het LiLu Light Festival laat de stad jaarlijks oplichten in januari. Kunstenaars van over de wereld brengen installaties naar het centrum. Als hoogtepunt bezoeken we de lichtshow SOUL in de Jesuïtenkerk. De muren en het plafond van de kerk worden met lichtprojecties verlicht. Wat een mooie manier om deze avond af te sluiten! Dit was alweer de zevende editie van het lichtfestival en ik verwacht dat dit ook volgend jaar in januari op de planning staat.

Wil je zelf ook met de trein door Zwitserland reizen? Dan geef ik je graag nog wat praktische informatie mee. Reis deze route extra soepel met de Swiss Travel Pass. Met deze pas reis je onbeperkt door Zwitserland met trein, bus en boot. In meer dan 90 steden en dorpen reis je ook nog gratis met het lokale openbaar vervoer. Daarnaast krijg je toegang tot meer dan 500 musea. Handig: er bestaan ook twee apps die je helpen, zoals de Grand Train Tour-app en de Swiss Travel Guide. Voor mij voelt deze pas als de sleutel tot ontspannen slow travel.

En wil je niet met je bagage slepen terwijl je reist? Met de bagage transport van SBB wordt je koffer voor je vervoerd van hotel naar hotel. Hierdoor hoef je enkel met een dagrugzak op pad en ben je extra flexibel onderweg.