Wanneer de herfst overgaat in winter, begint het bij mij te kriebelen. Niet om richting de zon te vertrekken, maar juist om de kou op te zoeken. De ruigheid, de stilte, landschappen die je klein laten voelen. Dit jaar had ik nog niets gepland, totdat ik op een rustige avond achter mijn laptop een reis voorbij zag komen die alles in mij wakkermaakte. Zonder lang na te denken boekte ik, last minute en een tikkeltje impulsief, mijn eerste soloreis.
Nog geen twee weken later stond ik op een boot in de fjorden bij Burfjord. Het was schemerig, stil, en overal om me heen zag ik orka’s en bultruggen uit het water opduiken. We waren onderweg naar iets waar ik al jaren van droomde.
The herring feast - Het voelde alsof ik een documentaire binnenstap
Elke winter, tussen november en januari, vullen miljoenen haringen de fjorden van Noord-Noorwegen. Na een lange migratie vanuit IJsland naar de Barentszzee keren ze hier terug om te paaien. En waar haring is, zijn de walvissen. Orka's, bultruggen, vinvissen, soms zelfs potvissen verzamelen zich in grote aantallen voor wat locals 'the herring feast' noemen. En geloof me: dit zie je nergens anders ter wereld op deze schaal.
![]()
Als kind keek ik al uren naar Animal Planet en National Geographic. Dieren hebben me altijd gefascineerd. Maar om dit nu echt mee te maken… het voelde alsof ik zelf een documentaire was binnengestapt. Tientallen walvissen en orka’s samen in één fjord. Het was zó onwerkelijk dat ik zelfs nu soms nog denk: is dit echt gebeurd?
Dagen op zee - Wachten op het juiste moment
Onze dagen aan boord van de MS Virgo begonnen eigenlijk heel rustig. Ontbijten, een theetje erbij, en dan naar de brug. Turen over het water. Op zoek naar beweging. Een vin die even bovenkomt, een ademwolk in de verte, of dat typische geluid van een blaaskolom.
Zodra er actie was, ging alles snel. Thermolagen aan, drysuit aan, absoluut geen overbodige luxe bij watertemperaturen rond de vier graden. Met kleine zodiacs voeren we de fjorden in. De wind was ijskoud en beet in je gezicht, maar de spanning hield iedereen scherp. Want je weet nooit wat je gaat tegenkomen. En dat maakte elke tocht bijzonder.
Onder water - Tussen de schaduwen
Deze bijzondere dieren vanaf de boot zien is één ding. Maar onder water verandert alles. Vlak voor ik het water in ging, voelde ik mijn hart bonzen. Nog één keer mijn actioncam checken, masker rechtzetten, snorkel op. Langzaam liet ik me in het donkere Arctische water zakken. De kou sloeg meteen toe; ondanks de drysuit voelde ik de ijzigheid op mijn gezicht. Maar na een paar ademhalingen werd ik rustig. Alles boven water verdween.
En toen hoorde ik ze. Onder water waren de geluiden van de orka's verrassend helder. Klikken, roepen, diepe tonen die door het water droegen. Het was totaal niet eng; integendeel, er kwam een soort rust over me heen. Zwemmend in het ijskoude water, omringd door orka's en bultruggen, voelde ik een intense mix van verwondering, dankbaarheid en geluk.
Pas als een bultrug ineens naast je opduikt, besef je pas echt hoe enorm ze zijn: achttien meter lang, veertig ton zwaar. Je verwacht iets overweldigends, misschien zelfs iets engs. Maar het tegenovergestelde gebeurt. Ze bewegen langzaam, bijna elegant, en glijden stil langs je heen.
Poolnacht en noorderlicht - Groen, violet en roze luchten
In deze tijd van het jaar komt de zon niet meer boven de horizon. De dagen bestaan uit schemering: een blauwgrijze gloed tussen 11:00 en 14:00 die het landschap zacht maakt. Waar sommigen de poolnacht zwaar vinden, ervaarde ik het als magisch. Soms was het zó mooi dat het bijna surrealistisch voelde. Bergen die zacht oplichten, sneeuw die roze en paars kleurt, en een stilte die in de fjorden aanwezig was.
Op één avond, terwijl we voor anker lagen in een stille fjord, danste het noorderlicht boven ons. Groen, violet, bewegend als gordijnen van licht. Wat een cadeautje bij een toch al onvergetelijke reis.
Solo, maar niet alleen - Ervaringen die verbinden
Ik reisde in mijn eentje, maar voelde me geen moment alleen. Aan boord waren nog elf andere reizigers, van overal ter wereld. Sommigen waren ook solo op pad, anderen samen. We aten samen, deelden verhalen, en soms ook gewoon de stilte tussen de tochten door. Zoiets intens samen meemaken schept meteen een band. De zenuwen vlak voordat je het water ingaat. De adrenaline op het moment dat er ineens een orka recht voor je verschijnt. Dat zijn ervaringen die je verbindt, zonder dat daar veel woorden voor nodig zijn.
Met respect voor een kwetsbare wereld - We lieten de dieren naar ons toe komen
Zwemmen met walvissen roept terecht vragen op over impact. We bevonden ons tenslotte midden in hun leefgebied tijdens een cruciaal moment in hun jaarritme. Onze gidsen met jarenlange ervaring en de mariene bioloog hielden daar continu rekening mee. Orka's met jongen werden altijd met rust gelaten, dieren die geen interesse toonden kregen ruimte, en we gingen nooit achter walvissen aan zwemmen; we lieten hen naar ons toe komen. Die kennis en zorg maakten de ervaring niet alleen veiliger, maar ook betekenisvoller. Je voelt heel sterk dat je hier te gast bent en dat die rol verantwoordelijkheid met zich meebrengt.
Deze last-minute soloreis werd één van de meest intense ervaringen van mijn leven. Niet door spanning of sensatie, maar doordat ik me even kon onderdompelen in een wereld die totaal anders is dan thuis. De kou, de stilte, de ontmoetingen en natuurlijk de walvissen maakten dit tot een ervaring die ik niet snel zal vergeten.
Als je ooit twijfelt over een soloreis of een last-minute avontuur: dit soort momenten zijn precies waarom je het moet doen.
Liefs,
Fleur
![]()
Dit is honeyguide Fleur Jacobs
Met mijn camera op zak trek ik eropuit om de schoonheid van de natuur vast te leggen. Van wilde landschappen tot kleine details die we vaak over het hoofd zien. Als outdoor fotograaf geloof ik dat je niet altijd ver hoeft te reizen voor avontuur; soms vind je de mooiste plekken gewoon om de hoek. Altijd op zoek naar dat bijzondere licht en die unieke momenten die een plek tot leven brengen. Want als je leert anders te kijken, wordt zelfs je achtertuin een plek vol verwondering.
Gepubliceerd op 05-02-2026
Veelgestelde vragen over zwemmen met walvissen en orka's in de Noorse Fjorden
1. Is zwemmen met walvissen en orka’s veilig?
Ja, mits het gebeurt met ervaren gidsen en strikte regels. In Noorwegen wordt altijd rekening gehouden met het gedrag van de dieren: je jaagt ze niet op en laat hen het contact bepalen. Orka’s en walvissen zien mensen niet als prooi; respect en afstand staan centraal.
2. Hoe koud is het water in de Noorse fjorden?
In de winter ligt de watertemperatuur rond de 3 à 5 graden Celsius. Daarom zwem je altijd in een drysuit, die je warm en drijvend houdt. Het is koud, maar goed te doen met de juiste uitrusting en begeleiding.
3. Waar in Noorwegen kun je zwemmen met orka’s en walvissen?
Dit gebeurt vooral in Noord-Noorwegen, in fjorden rond gebieden als Troms en Finnmark, waaronder regio’s als Burfjord en Skjervøy. Hier verzamelen walvissen zich in de winter om haring te volgen. Deze plekken zijn wereldwijd uniek door de grote aantallen dieren.
4. Wanneer is het beste seizoen?
Het seizoen loopt meestal van november tot en met januari. In deze periode trekken miljoenen haringen de fjorden in, gevolgd door orka’s en walvissen. Dit valt samen met de poolnacht en biedt kans op noorderlicht.